De oorlog komt dichter en wordt in Europa voelbaar, of misschien is ze wel nooit echt veraf geweest? Wat betekent het om te moeten vluchten en alles wat je dierbaar is achter te laten en van nul opnieuw te beginnen? Hoe ga je om met het verlies van vrienden, familie of zelfs je eigen identiteit? Kan rouw een plaats vinden in een onveilige context? Hoe verdraagzaam is een samenleving waarin je tot ‘de ander’ wordt gereduceerd? En hoe kunnen we mensen die vluchten een thuis geven?

Het zijn vragen die al eeuwen oud zijn, maar tegelijk heel erg actueel. Drie jonge meisjes zien de parallellen tussen vroeger en nu, tussen hun eigen leven en waarmee ze in de media worden geconfronteerd. Samen met Quindo maken ze een podcast over vluchten, scepticisme, omgaan met de dood, verdriet, gelijkenissen van de oorlog vroeger en nu.

Dit traject moest door onvoorziene omstandigheden vroegtijdig worden stopgezet. Voorlopig wordt het niet hervat.